Wedstrijdverslag Vios Kolham H2 – VSV’74 H1

 

Ballen-volleybal-sport-gymzaal

 

En alweer een zomer voorbij, die qua volleyballen in het teken stond van (vaak) verregende beachtoernooien, beachtrainingen bij Erik, al dan niet met dames erbij, lang nazitten, slap ouwehoeren en de nodige Tjoekies (nog bedankt Jan?) Kortom, het was weer fantastisch. Het is dan ook altijd ff weer slikken als het zaalseizoen van start gaat en de knop weer om moet.

Wie een beetje op de hoogte is gebleven dankzij de wedstrijdverslagen uit het verleden, weet dat de jaartjes gaan tellen in ons team. We worden op de been en bij elkaar gehouden door tape, braces, injecties, magnesium en na de wedstrijd de pijnverzachtende gele rakkers!!

Maar daar gaat verandering in komen. De verjonging is ingezet. Jeugd stroomt in en we mochten een aantal nieuwe leden verwelkomen die jonger zijn dan de gemiddelde leeftijd van het team!!

Door deze aanwas hebben we teveel spelers voor één team. Maar om heel eerlijk te zijn, weer eigenlijk net te weinig om twee volwaardige teams op de been te brengen. Ik wil jullie niet lastig vallen met de details en zeker meelezende tegenstanders wijzer maken, maar na lang brainstormen hebben we een oplossing gevonden welke ook nog eens aan de geldende Nevobo regels voldoet. In het kort komt het er op neer dat Heren 1 uit een vaste kern bestaat van 5 spelers dat dan weer elke wedstrijd aangevuld wordt met andere spelers uit Heren2.

Maar goed, een team erbij. Dat brengt nogal gedoe met zich mee. Nieuwe kleding voor het nieuwe Heren2 team, dan ook meteen Heren1 maar in nieuwe kleding.

De kleding van de Heren is eigenlijk een verhaal op zich aan het worden en een verfilming waardig. Te gênant voor woorden eigenlijk, maar omdat we schaamteloos zijn, hieronder in het kort het relaas. Vooropgesteld, de kleding was aan vervanging toe, maar dit was niet van tevoren bedacht. Denk ik. Twee weken geleden kregen we een mail van de volleyballers uit Westerbork. Er was een tas met kleding blijven staan in hun sporthal en ze dachten dat die wel eens van ons kon zijn. Na een vergeefse rondvraag op de herenapp, uiteindelijk maar een foto van onze wedstrijdtenues gemaild naar Westerbork en jullie voelen m al aankomen ….   ja hoor , onze tas met kleding is daar blijven staan na de laatste seizoenswedstrijd… van half april. Gatver!! We zijn nog op zoek naar iemand die binnenkort in de buurt komt van Westerbork, het liefst in bezit van een aanhanger (om de tas op de vervoeren) of een gasmasker. Ik vrees dat de gaten er al in zitten. Brrrr… Volleybalmoe vanwege het lange seizoen, leeftijd, aderverkalking of de alcohol die nu toch zijn tol gaat eisen? Wie het weet, mag het zeggen. Feit is dat er momenteel een donkere wolk hangt boven de sporthal in Westerbork, die niet te harden zal zijn.

Maar goed, dus op zoek naar sponsoren, die we uiteindelijk gelukkig vonden in Erik Bruinink (speler Heren1 en eigenaar van Autoschade Vlagtwedde) en Hadivo Diervoeders uit Bourtange. We lopen nu in supermooie tenues rond waar op de achterzijde Autoschade Vlagtwedde prijkt en we op de voorzijde reclame maken voor feestvoorvogels.nl  De tegenstander van vandaag was zeker erg onder de indruk van onze flitsende shirts, dat ze vergeten waren om naar de tekst te kijken want geen onvertogen woord gehoord over feestvogels, haha.

Verder moet je besluiten wat je gaat doen met de oude teamyell. Welk team gaat dit houden of gaan beide teams voor een nieuwe?? Ik voorzie een hoofdpijndossier. Nu al. We gaan voor een nieuwe bij Heren1, maar ja, wie verzint een originele?? We zijn er nog niet uit. Dus viel er vandaag van alles te horen: broezn (de oude Yell), hoppa, Hatseflats, tsjakka en nog wat andere kreten. En dat tegelijkertijd uit verschillende kelen!! Daar moet nog ff lijn in aangebracht worden. En nee, Nelleke, het gaat geen Tjoekie worden!! Haha, die kreet is “gelukkig” al geadopteerd door meisjes A. De gedachte ging meer uit naar Boem Boem Zangzaad of iets in die geest. U begrijpt, we houden ons ten zeerste aanbevolen voor suggesties.

Gelukkig hadden we in aanloop naar deze wedstrijd vorige week reeds een oefenpotje gespeeld. Erg nuttig, want er moest zoveel gestuurd worden binnen het veld dat het ten koste ging van ons eigen spel. Vandaag wierp het zijn vruchten af, want iedereen wist zijn plek.

Zonder al te hoge verwachtingen togen we naar Slochteren, alwaar Vios Kolham (Vooruitgang Is Ons Streven) onze tegenstander was. Vraag me al jaren af waarom het Vios Kolham heet, terwijl ze in Slochteren spelen. Maar dit terzijde. Wedstrijden tegen Vios blijken de laatste tijd errug leuke potjes te zijn, zeker qua resultaat voor VSV. Ik zou zeggen, lees op Uw gemak nog een aantal hilarische wedstrijdverslagen door van vorig jaar tegen deze tegenstander.

Dit keer helaas iets minder hilarisch, maar goed, dat wisten we toen we aan het seizoen begonnen. Ook in moeilijke tijden lopen we er niet voor weg om een wedstrijdverslag te schrijven. Booyah.

Om het in een notendop samen te vatten, we speelden nogal slordig en lieten de tegenstander op momenten te ver weg lopen. Als we dan weer teruggekrabbeld waren tot op 2-3 puntjes, maakten zij weer wat punten en was de achterstand te groot.

Toch wisten we de eerste set op miraculeuze wijze binnen te harken met 26-24, na een 13-6 achterstand. Hatseflats. Punt in de pocket en gevierd met een rondedansje. Al meer dan waar we op gerekend hadden.

Tweede set kan of wil ik me niet meer herinneren en wil ik niet al te veel woorden aan vuil maken. Binnen no time stond 25-11 op het scorebord. Maar goed, ik vrees met grote vrezen dat Fedde (aandachtig toeschouwer op de tribune) al het één en ander doorgebriefd heeft aan onze man in Veele. Daar gaan we van de week ongetwijfeld meer van horen. 🙁

Derde en vierde set verliep zoals al eerder vermeld en daar had misschien iets meer ingezeten. Maar al met al, niet geheel ontevreden over het resultaat.

De slordige fouten er nog uit en beetje slijpen aan het systeem, dan kunnen er nog mooie tijden aanbreken in de toekomst. Potentie genoeg bij de jeugd en nieuwkomers. En de oude rotten, ach die slaan lekker hun balletje mee.

Aan onze man uit Veele de schone taak om van dit alles een mooie mix te maken en het ruwe materiaal te vormen. Met de welbekende zachte hand uiteraard. Whahaha!!

Dus uiteindelijk vandaag met 3-1 verloren, maar toch voelde het als een punt gewonnen. Het is ook maar net hoe je het benaderd. En de Olympische gedachte hebben wij (noodgedwongen) hoog in ons vaandel staan: meedoen is belangrijker dan winnen!!

En zo bleef het (ongebruikelijk) lang rustig in Slochteren. Géén Vlagtwedders die met hun gebral de boel op stelten zetten. Af en toe moet je je plek weten. Haha.  Maar goed, hopelijk herleven gauw weer de oude tijden waarin je weer een heleboel vrienden hebt als je wint, rijen dik echte vrienden. Ik heb er vertrouwen in.

We houden jullie op de hoogte.

 

Jeekee