Wedstrijdverslag LIS H1 – VSV’74 H1

 

4395cd91b9141b9a5ec3751d8cec372c--volleyball-games-volleyball-quotes

Sinds het eerste verslag van het nieuwe seizoen stond maandagavond reeds de vierde wedstrijd op het programma.

 

De tweede wedstrijd werd gespeeld op onze favoriete maandagavond in Veendam tegen het plaatselijke Flash. De reden dat hiervan geen verslag gemaakt is, mag overduidelijk zijn. Met 4-0 een pak op de broek. Vanaf de allereerste bal schermutselingen was al duidelijk dat het niet onze avond zou worden. Zo slecht…

 

De derde wedstrijd was een thuiswedstrijd tegen Trias uit Delfzijl/Appingedam. Een nieuwe vereniging die een tijdje geleden ontstaan is uit een fusie van de volleybalverenigingen uit Delfzijl en… jawel uit Appingedam. Een voor ons onbekende tegenstander dus.

 

Thuis speelt toch altijd lekkerder, dus het publiek ging er eens goed voor zitten. Net daarvoor had het publiek nog met volle teugen genoten van het spel van onze Heren 2. Whahaha. Over slecht gesproken. Heren 2 was met ons virus ook besmet. Zo erg, dat de coach met stoom uit zijn oren direct na afloop de sporthal uitstormde en we sindsdien taal noch teken van hem vernomen hebben. Van de Gemeente zijn ze nog bezig om alle straatklinkers weer op plek te leggen. Whahaha. En de spelers zelf? Ach, zelfs tijdens de wedstrijd werden er al afspraken gemaakt met verschillende zielenknijpers….. Maar ja, 2-2 gelijkspelen tegen een team met 2 meisjes…. Dat doet als man wel wat met je…

 

Maar dit geheel terzijde. Terug naar Trias. Een niet bij naam nader te noemen Heren 2 speler, zat zo in de put van voorgaande wedstrijd, dat het zijns inziens weinig nut had om als Heren1 een beroep op hem te doen. Heel het door Jurjan bedachte aanvalsplan kon zo de prullenbak in. Bas was een waardig vervanger. Toch speelden we wisselvallig met als uiteindelijk resultaat een 3-2 winst.

 

Ook een wedstrijd die in het teken stond van onze brokkenpiloot Richard en zijn beschermengel. Wij allen danken zijn beschermengel dat Richard en vriendin er zonder noemenswaardige kleerscheuren vanaf zijn gekomen. Gezien de foto’s had dat vele malen slechter af kunnen lopen. Zonder geluk vaart niemand wel.

 

Maar hé, wel fiere koploper van de poule. Ook al hadden we dan veel meer wedstrijden gespeeld dan de overige teams. Detail…

 

Terug naar het begin. De vierde wedstrijd was een uitwedstrijd tegen LIS (uit het verleden weten we dat dit staat voor Lichamelijk Innerlijk Sterk, vooral op het gebied van volksdansen – haha), wederom in Veendam en wederom op onze favoriete maandagavond. En zoals de trouwe volgers van onze verslagen inmiddels wel weten, de randverschijnselen zijn belangrijker in het verslag dan het wedstrijdverloop zelf. Ook deze werd weer een memorabele en kan worden bijgeschreven in de annalen.

 

Vol goede moed reden we met 2 auto’s naar Veendam, waar Richard op eigen gelegenheid ook heen zou gaan. De oplettende lezer heeft het woordje “zou” al opgemerkt. Een dikke 20 minuten voor de geplande aanvangstijd nog geen spoor van Richard. Na telefonisch contact en de mededeling dat hij er bijna was, waren we een klein beetje gerustgesteld. Maar 10 minuten later nog maar eens gebeld. Onze grappen van “hij zal toch niet in Vlagtwedde staan bij de sporthal” bleken al gauw bewaarheid. De knuppel was naar Vlagtwedde gereden, terwijl we thuiswedstrijden altijd op woensdag spelen. Whahaha. De aanwezige Heren2 spelers die op dat moment trainden, keken net zo verbijsterd als Richard. In de haast om zo snel mogelijk in Veendam te geraken, laat ie zijn sporttas in Vlagtwedde staan. Ik verdenk hem ervan soms iets te veel van zijn eigen magnesium te snuiven. Dit verzin je toch niet??

 

Maar goed,  een speler met niets bij zich is op zich wel weer een uitdaging. Oude schoenen van Jurjan, het normale wedstrijdshirt van libero Jan, een sportbroekje uit de gevonden voorwerpen en een stuk tape voor een ander nummer. Ready to go. Gelukkig liep de wedstrijd voor ons behoorlijk uit, zodat alles toch nog redelijk goed kwam. Maar een ideale voorbereiding, nou, nee….

 

Tel daarbij op dat ze schijnwerpers aan het plafond hadden gemonteerd, de thermostaat van de sporthal hadden opgeschroefd, Jos zijn Happy Socks weer uit de kast had gehaald, Jur zijn nieuwe rode muiltjes had aangetrokken en René van zijn eigen voorraad zangzaad had geknabbeld en de resten zichtbaar tussen zijn tanden zaten…..
het vlaggenschip van VSV uit Vlagtwedde presenteerde zich weer op zijn best onder de meest ideale omstandigheden……man, man, wat slecht. Net film, haha.

 

Het begin was dan ook niet best. Maar als je dan uiteindelijk een achterstand van 6 punten toch nog in setwinst weet om te zetten, dan ben je uit het goede hout gesneden.

 

De tweede set ging helaas verloren. Jurjan ging steeds benauwder kijken. Zijn rode muiltjes zaten toch niet zo lekker, ondanks de andere zooltjes. Dus ipv een bandenwissel gingen hij en Richard voor een heuse schoenenwissel. Jurjan zijn oude sloffen weer aan en Richard in de rode, nieuwe en bebloede schoenen.

 

Een kleine tactische aanpassing zorgde uiteindelijk voor wederom setwinst en een voorsprong van 2-1.

 

Maar toen was de koek bij ons wel een beetje op. We kwamen er steeds minder goed door, gingen voorspelbaar aanvallen en die dekselse volksdansers hadden de meest onmogelijke ballen. Vierde en vijfde set gingen verloren in een verder lege sporthal en onder het gezucht en gesteun van een teller (good old Rudy) die héél graag naar huis wilde. Ondertussen was het dan ook al 23.15 uur….

 

Nou ja, twee punten in de pocket op maandagavond…niet verkeerd, naar wij dachten. Ook al had er iets meer in gezeten. Maar toch nog steeds koploper. Dan doe je toch nog iets goed.

 

En zo kwam er een eind aan weer een memorabele avond. Die af werd gesloten door ons in een verder lege sporthal en lege kantine. Het bleef nog lang onrustig in Veendam. Toch nog 3-3……

 

Tot een volgende keer.

 

Jeekee