Wedstrijdverslag Volop ’69 H2 – VSV’74 H2

 

amstel-beers

Op 26 oktober traden de heren van VSV 2 aan tegen Pekel, in de volleybalwereld schijnen die lui Volop ’69 te heten. Zo leer je iedere dag weer wat. Op het wedstrijdformulier staat een keurige 1-3 overwinning, maar wie er bij was weet dat er bij vlagen toch dramatisch volleybal vertoond werd. Enkele toeschouwers klaagden na het zien van de eerste set over kromme tenen.

Met 7 man sterk maakten we de lange tocht naar oale Pekel (u weet wel, waar geenstijl altijd reportages maakt), er werd duchtig op het gaspedaal getrapt zodat we nog mooi even de handbaltraining meepikten. Eenmaal aangekomen vielen de prachtige geperforeerde systeemplafonds en de typische Oost-Duitse kleedkamer-inrichting op. Je leert je eigen sporthal weer waarderen, haha!

Ohja. Volleybal! Over de eerste set kunnen we kort zijn: drama. Ondanks dat de tegenstander met veel onderhandse serves niet veel druk uitoefende kregen we de pass maar niet bij Jan. Ook de matige aanvallende power van onze opponenten op leeftijd werd ons maar wat vaak te veel. Een collectief falen zonder beleving: 25-17

Het foutencircus ging lekker door in de tweede set. De scheidsrechter besloot ook mee te doen en zag bijvoorbeeld onze Reinder niet onder het net door vliegen; het schijnt dat hij de 3 meterlijn ongezien heeft aan kunnen tikken. Overigens: de scheidsrechter floot nog steeds 3 niveaus hoger dan wij volleybalden. Al nam ze het niet zo nauw met de techniek maar dat werkt natuurlijk weer in ons voordeel. Alles mag op woensdag! De set werd toch redelijk gemakkelijk binnen geharkt: 16-25

img-20161028-wa0002

In de derde set gebeurt er niet veel. Pluimpje voor Fedde die toch heel vaak het gat weet te vinden en zo belangrijke punten pakt in het midden van de set. VSV loopt daardoor gemakkelijk uit: 15-25

De vierde set begint in het voordeel van de Vlagtwedders, het is opnieuw Fedde die nu een mooie opslagenreeks laat zien waardoor we uitlopen tot 1-7. VSV rekent zich iets te snel rijk en laat Volop toch weer akelig dicht bij komen tot 11-13. Ook is er de nodige commotie waarbij de scheidsrechter nog haar fluitje aan Jan aanbied, maar ons Jan is meer van de Fluitjes Amstel. Uiteindelijk wordt de set toch redelijk gemakkelijk gewonnen: 19-25

img-20161028-wa0001

Na een gewonnen potje is het bier toch net even wat lekkerder; dit valt niet te zeggen van de putlucht in de kleedkamer. We lieten ons de biertjes en nootjes uit ‘hiegiejennische’ flesjes er niet minder om smaken. Ook werd er in Vlagtwedde nog even een huis getest én goedgekeurd en hebben we genoten van de muziek van de onderbuurman. Toch drie punten: BAM!

Gegroet, Jos Tipker