Wedstrijdverslag VSV ’74 H2 – MSK H3

 

 

 

Op 16 oktober was het alweer tijd voor de derde wedstrijd van de heren van VSV HS2. Toen ik na afloop uitgebreid werd bedankt voor de niet-verschenen verslagen van de eerste twee wedstrijden, snapte ik de hint et voilà: hier is het verslag.

We zijn een nieuw samen geraapt zootje, een gemêleerd volleybalgezelschap met een mix van jong/oud, nieuw/ervaren en fit/Erik. Onder de bezielende leiding van trainer Mick en leider Jan Wiegers werd hier in de voorbereiding een team van gesmeed. Al in de eerste twee wedstrijden werden er serieus punten geoogst: slechts 1 set ging verloren. Om in de woorden van Erik te blijven: “als we dit clubje bij mekaar kunnen houden, maken we kans op het kampioenschap” Zoals u merkt: aan het zelfvertrouwen ligt het niet. De platte kar is al besteld.

Dan de wedstrijd zelf. Zoals zo vaak weten we daar eigenlijk niet zo gek veel meer van na de wedstrijd. Als we met 4-0 winnen heeft het natuurlijk niet zo veel zin om stil te staan bij wat er fout ging, het is nuttiger om te benoemen hoe goed we wel niet waren en om daar onder het genot van een Hertog Jannetje eindeloos over door te emmeren. Vaak zijn het de randzaken die het hem doen, zo ook vandaag.

MSK HS 3 was de tegenstander. Het herenteam, met daarin 3 jongedames, is zo jeugdig als velen van ons graag willen zijn. Met o.a. een technische spelverdeler en een sterke midaanvaller heeft deze ploeg zeker potentie. Gezien de set-standen was het verschil echter wel wat aan de grote kant. 25-15 25-12 25-7 25-10 Het mocht de pret niet drukken en coach Wiegers verlangde op voorhand dan ook van ons om te blijven volleyballen. Hij had natuurlijk de wedstrijd tegen Blijham nog vers in het geheugen; daar hadden we het naar anderhalf set prima volleybal wel gezien en rommelden we daarna lekker mee in het niveau van de tegenstander.

Vandaag ging dat anders, er werd zelfs met het oog op de toekomst geëxperimenteerd met de 3 meter-aanval. Marc had bij diverse trainingen laten zien dat hij deze prima beheerste. Om dit in de wedstrijd toe te passen was echter nog een bruggetjes te ver, maar de lachspieren zijn wel weer getraind. Marc liet wel zien dat hij bij vlagen een dodelijke opslag in huis heeft, dit komt er op de een of andere manier beter uit wanneer hij op buiten staat. Kersverse papa Jeroen serveerde ook aan een stuk door, en sprak daarmee, volgens de rest van zijn team, zijn ambities voor heren 1 uit. Goed gedaan en gefeliciteerd! Ook de prestaties van de andere ‘buitens’ zijn het vermelden waard. Johanan scoort als een routinier het ene punt na het andere en houd hierbij vooralsnog zijn enkels heel, wel vroeg hij uit voorzorg een wissel aan voor een pijnlijke spier. Bas stond in de eerste set formidabel te passen, ook kon hij zijn flippers, no-look balletjes en andere frivoliteiten grotendeels achterwege laten vandaag. In de 4e set probeerde bas het op mid. Hij zat direct in zijn nieuwe rol en liep bij het zien van een libero-shirt gelijk het veld uit, waardoor we even met 5 spelers stonden.

Al met al was het weer een memorabele avond met een hoop hop-hop-hop van ons mannenkoortje. Volgens MSK was het nog geen zondag en we kregen op de valreep nog een uitnodiging voor de dienst van zondag. Sportief team dat MSK!

Groetjes Jos