Wedstrijdverslag VSV’74 H1 – Doles H1

 

volleyball_tshirt_game_day

 

Vrijdagavond 2 december 20.00 uur. Gameday. Onze tegenstander, het als vierde geplaatste Door Oefening Lenig En Sterk (afgekort: Doles) uit Harkstede. Wijzelf bivakkeren op een negende plaats op de ranglijst. Het motto van vanavond is dus: flink aan de bak om zo te proberen ook eens punten te pakken van een hoger geplaatst team. We shall let them smell a poopy!! Haha.

Nou zijn de resultaten van de laatste weken weer wat positiever, en worden weer de nodige punten gesprokkeld. Na de heroïsche bekeroverwinning met 5 man (zie vorig verslag) werd de dag erop nog gewonnen met 3-1 van Oostermoer. Op dat bekerverslag wil ik hierbij nog wel een kleine correctie maken. Het blijkt dat we gewoon in de halve finale staan van de beker!!! Make your chest but wet.

Maar goed, terug naar vrijdagavond. We zijn compleet. Het team bestaande uit Thornwood, Snelle Handje (of ook wel Drentse Bol, wat U wil), Jéékéé (of ook Drentse Bol), Diep Zand (of ook wel Je luistert niet), Bas en René, iedereen was erbij. Nu ik dit zo opschrijf, bedenk ik me dat er voor de laatste 2 heren nog geen bijnamen bedacht zijn. Vaak komen die spontaan een keer voorbij, maar misschien is dit een mooie gelegenheid om wat voorzetjes te geven. Boombastic bekt wel lekker. René is van verschillende markten thuis, toeteraar bij Dindua, vogelvoerexpert in Bourtange en betonstorter thuis. Whahaha.  Keuze te over. Voor beide heren geldt, we staan open voor leuke suggesties.

Zoals eigenlijk wel bij driekwart van onze wedstrijden, er is altijd wel iets noemenswaardigs, verrassends of opmerkelijks te vermelden. Zo ook deze keer. Ook onze tegenstander beschikte over een krappe selectie en moest deze avond beroep doen op een gastspeler. Deze kwam tot ontdekking dat hij én geen wedstrijdshirt én geen schoenen bij zich had. Hilariteit alom en natuurlijk waren de spottende opmerkingen en het leedvermaak niet van de lucht. Haha. Zoals alleen mannen dat onder elkaar kunnen. Heerlijk. Maar goed, het euvel was zo verholpen door wat tape te plakken op een T-shirt (rugnummer) en doordat Thornwood zijn familie had opgetrommeld om de tegenstander zijn 2e paar schoenen te overhandigen. There was nothing on the hand.

Bij het inspelen werd de toon van de avond al gezet. Echt werkelijk geen bal werd goed ingeslagen. Dat beloofde nog wat.

De eerste set gaat redelijk gelijk op en worden over en weer sterke momenten afgewisseld door zwakkere. We komen op voorsprong en deze wordt onverwachts groter. Jos was als back-up aanwezig en ontfermde zich over het telbord. Ineens viel het de tegenstander op dat hun punten terugliepen ipv meer werden!!! Whahaha. Hun score ging van 9 naar 8 en 7. Bleek het scorebord gemanipuleerd te zijn en hadden onverlaten extra nummers in het scorebord toegevoegd. Een schande was het. Hihi. Zou onze plaatstelijke illusionist daar een hand in hebben gehad??? Daarna krijgen we meer en meer moeite met de passing en komt de set up bij een aanvaller, dan wordt er wisselvallig mee om gegaan. Toch komen we op setpoint bij 24-22, maar weten het niet af te maken. Het schip in met 25-27. Bam. Unfortunately peanutbutter.

De tweede set zet zich de dalende lijn qua spelniveau door. Wonder boven wonder weten we deze set toch binnen te harken. 25-22. Slecht spelen en toch winnen, nou dan kun je wel wat!! That stands as a pole above water.

De derde set wil ik eigenlijk zo snel mogelijk vergeten. Een drama. Een foutenfestijn. Het humeur werd er niet echt beter op. Uiteindelijk laten we het onomkeerbare maar gebeuren. Deze set aan de broek gekregen met 12-25. Auw. Het deed pijn aan de ogen. Respect voor het publiek dat is blijven zitten. Bedankt Manfred, Jan en Anita. Gelukkig speelde het Dames1 team tegelijkertijd en viel daar meer te genieten.

In de rust voor aanvang van de vierde set werd door René geadviseerd om hem van positie te laten wisselen met Boombastic. Nou, naar iemand die een aantal seizoenen door Gerold bij de hand is genomen (en het spelletje leest) wil je natuurlijk wel luisteren. Tel daarbij op dat er wat rake dingen werden gezegd door ondergetekende (sommigen spraken al van donderspeech) en U begrijpt, de boel stond op scherp. Zoals een aantal uit het publiek scherp opmerkten, het humeur en de gezichtsuitdrukking van Jéékéé was nog donkerder dan dat van Thornwood. Terwijl hij het doorgaans is die …… U kunt het zelf wel invullen. He was there so ready with.

En dan blijkt volleybal een raar spelletje te zijn. Waar je de set ervoor geen poot aan de grond krijgt, camping volleybal gaat spelen en geen bal over het net krijgt, zo kan de set erop de wereld er ineens anders uit zien. Now fall the puzzlepieces on their place. Onze opslag begint te lopen en Bas, Jurjan en René leggen een mooie serie neer. Ondergetekende is niet eens aan serve gekomen. We walsen met 25-8 over onze tegenstander heen. Waddapadja. It was a whistle of a cent.

En dus volgt een allesbeslissende vijfde set. We zetten de stijgende lijn voort, alhoewel beide Drentse bollen van positie zijn gewisseld. Niet goed opgelet tijdens de uitleg, dan krijg je dat. Desondanks, na een kleine achterstand aan het begin van de set wisselen we toch met een 8-7 voorsprong van speelhelft. We zijn scherper aan het net, krijgen iets meer vat op hun snelle midaanval, serveren beter en scoren met bekeken aanvallen. Uiteindelijk winnen we deze set met 15-12 en derhalve met 3-2 de wedstrijd. Tsjakka.

En aangezien onze Dames 1 hun wedstrijd tegen de dames uit Sellingen met 3-1 wisten te winnen, kunnen we wel stellen dat het een goede avond was voor het Vlagtwedder volleybal. Monkey proud!! Whahaha.

Na het laatste fluitsignaal volgen als gebruikelijk de schouderklopjes, de high-fives (geen rondedansjes deze keer), de bedankjes naar de trouwe supporters en de gebruikelijke gang naar de kantine, alwaar de overwinning gevierd werd met volgens sommigen koppijn bier. Haha. Het smaakte er niet minder om. We leven in het nu. Morgen zien we wel weer verder.  Ook werd de wedstrijd nog ff tot in detail geanalyseerd en werden de eigen acties zoals gebruikelijk opgehemeld en de spot gedreven met belachelijke acties van mede-teamgenoten. Onderhands aanvallen, onder het net door serveren, voetballen ipv volleyballen, opstellingsfouten, duiken met het tempo van een op gang komende olietanker …. we kunnen het allemaal. Hihi.. En het was nog lang onrustig in de kantine….. en ook onder de douches kwamen tot laat nog de smartlappen van o.a. Bloody Mary (boem tik tik, boem tik tik) en nog wat andere klassiekers voorbij (door de overwinningsroes door mij niet meer op te roepen welke dat dat waren, ahum). Wat n team.

Tot een volgende keer.

 

Jéékéé